Geneza piernika

Pierre -

nick

Ostatni taki ciepły weekend

Nie masz już tych ramion
co w zeszłym miesiącu

skryte pod chustą swetrem

kurtką wełną hodują śnieg

na przybycie zimy dymy

w powietrzu czuć dymy

dymy na języku

pozostałość po bombardowaniu

wiatr ciska w nas liście uciekamy

szczęście jesteśmy w lesie

w lesie jesteśmy w okopie

czarnym płytkim okopie

w leju po gniewie losu

a ty nie masz już tych ramion

ty ukrywasz biel

ty hodujesz śnieg

śnieg co wyda nas na pastwę zimy.

Fontanna kawowa

Stało na peronie całkiem młode dziewczę

z kubkiem czarnej kawy niezbudzone jeszcze.

Wnet pognało pendolino, zdziwiona jest panna,

z rąk wyleciał kubek - kawowa fontanna.

Kawa i alkohol

szklanka w połowie pełna
druga szklanka w połowie pełna
pełna szklanka
szalony lot pod niebiosa
w windzie rozrywanej od środka
trzyma się już trzeci dzień
dziwna mieszanina
nagle wielkie bęc
dno na podłodze
i szklanka
w połowie

Żaby

na początku czują drganie ziemi
nabrane metalową szuflą
w wiadrze w koszu balonu
bezkolizyjnie przelatują
nad zatoką czarny asfalt
chwilę przed lądowaniem
na poboczu są na fali
bezpieczny transfer
do lepszego świata

Zestaw powiększony dla 120 osób

Byle tylko nakarmić dzieci!
Byle tylko nakarmić dzieci!
Stary głód przetrzyma,
dosyć ma kwasu w żołądku,
dosyć ma, raczej przetrwa.
Dzieci, może się wydać,
jedzą wszystko:
klocek, wycieraczka, semafor,
szlifierka, włosy, odkurzacz -
weź, zjedz odkurzacz, z chlebem
możesz, to pogadamy!
Na wszelki wypadek do rosołu,
choćby z kałuży, dolejesz wody.
Kipi z gara!
Byle tylko nakarmić dzieci!

Tratwa z brokułów na przekór burzy

Kiedyś umrze ostatni człowiek.

Nim umrze ostatni człowiek, umrze ostatni brokuł.

Nim umrze ostatni brokuł, umrze ostatnie drzewo.

Przychodzi potop,

porywa drzewa,

a ty masz tratwę z zielonego kalafiora,

a na wodzie unoszą się części zamienne.

Po śmierci ostatniego brokuła

oddajesz tratwę do muzeum.

Wdzięczne państwo 

wypłaca ci pieniądze.

Przeżywasz.

Ocalasz brokuł.